TÍSKUKÓNGAR

Tískukóngar (fashion leaders) eru ekki margir, en mjög vel þekktir. Þeir búa ekki til föt fyrir fjöldan heldur fólk með talsvert miklar tekjur. Þeir reyna að  vera mjög frumlegir og komast upp með það þar sem þeir hafa skapað sér nafn.

Tískufylgjandi hönnuðir (fashion followers). Þeir koma almennt fram með sínar hugmyndir þegar búið er að leggja línurnar og þeir halda að sú lína slái í gegn. Þeir reyna að koma til móts við fjöldan og reyna að forðast áhættur vegna:
1. Tímaleysis, peningaleysis og áhuga á að fylgja tískukóngum.
2. Þeir gefa sér tíma til að meðtaka nýja tískulínu áður en þeir taka hana fyrir.
3. Þeir treysta ekki á eigin hugmyndir.
4. Þeir vilja líkja eftir fatasmekk þeirr sem þeir dá og líta upp til.

Tískukóngarnir WORTH og PORIET, sköpuðu “sexy” föt. VIONNET og CHANEL, sköpuðu föt sem konum leið vel í, DIOR og BALENCIA, sköpuðu rómatísk föt. Þessir tískukóngar hafa fengið mikla aðstoð frá sínum viðskiptavinum eða trilraunadýrum.

Allir þekktustu tískukóngar hafa fram yfir miðja þessa öld verið staðsettir í París. Nú er alls ekki að þeir helstu séu allir franskir t.d. Worth (1826-1895) var enskur, Molyneux (1890-1974) er enskur, Mainbocker (1891-1976) var amerískur, Schiaparelli (1890-1972) var ítölsk, Balenciae (1895-1972) var spænskur. Það er ólíklegt að þessir hönnuðir hefðu náð frægð í heimalandi sínu, því á þeim tíma voru aðstæður ekki eins góðar og í París. (stór tískuhús og allur aðbúnaður).

Í Frakklandi var lengi vel og er náin samvinna milli listamanna og fatahönnuða og væri hægt að nefna mörg dæmi þess. Forrystumenn Frakklands hafa lengi vel haft skilning á því og kunnað að meta fatahönnun til jafns við aðrar listgreinar. Margar aðrað þjóðir hafa verið lengi að átta sig á því.